Home » Ons werk » Thema's » Sanctionering van bijstand
Sanctionering van bijstand
Keywords: Criminalisation
Irreguliere migratie wordt via verschillende wegen bestreden. Het is alarmerend dat de toegang tot sociale rechten als een van gebruikte methodes gehanteerd wordt. Recente ontwikkelingen in de controle van migratie bestraften eerder de irreguliere migranten zelf, maar ook de sociale en humanitaire bijstand aangeboden door burgers en civiele organisaties.
De aanwezigheid van irreguliere migranten en de waargenomen economische crisis in de EU worden regelmatig door rechtse partijen aangewend om hun partij te promoten en om een reactie uit te lokken ten opzichte van het migratiebeleid. De groei van extreem rechtse partijen is een echte bedreiging voor de Europese democratie en heeft zeker het idee dat irreguliere migranten criminelen zijn verstevigd. Bijgevolg heeft er zich een analoge redenering ontwikkeld die stelt dat mensen die irreguliere migranten helpen in overtreding zijn met de wet en bijgevolg als een gevaar voor de maatschappij bestempeld moeten worden. Europese wetgevingen zijn dus zodanig opgesteld dat de mensenrechten van irreguliere migranten systematisch geschonden worden.
Het bestrijden van irreguliere migratie door het weigeren van sociale basisrechten en het veroordelen van humanitaire hulp is een aanpak die indruist tegen de fundamenten van een democratische maatschappij die gebaseerd is op de universaliteit van mensenrechten.
Daarom, om hun interne arbeidsmarkt te beschermen en om een groei van extreem rechts in Europa te bestrijden, hebben EU lidstaten, volgens hun plan om een ruimte van vrijheid, veiligheid en gerechtigheid te installeren, verschillende methodes aangenomen om irreguliere migratie te bestrijden op zowel EU niveau als op nationaal niveau. Binnen het raamwerk om irreguliere migratie te bestrijden, kunnen we vier verschillende types maatregelen onderscheiden:
- Maatregelen om de grens van de Europese Unie te beschermen: SIS, Eurodac, een toename van installaties aan de grens zoals het SIVE systeem, enz.
- Maatregelen om het terugkeer beleid te versterken: Gesloten opvangcentra, gemeenschappelijke repatriatie vluchten, terugkeer overeenkomsten met verschillende zendlanden, wederzijdse erkenning van de beslissing tot uitzetting, richtlijnen betreffende de terugkeer.
- Maatregelen geimplimenteerd en/of uitgevoerd buiten Europa: de verplichting aan vervoersmaatschappijen om mensen zonder papieren terug naar het land van origine mee te nemen, opvangkampen in Noord-Afrika, gelijkaardig visa beleid, enz.
- Maatregelen om irreguliere migranten die al in de EU lidstaten leven te bestrijden: tegenwerken van 'illegale' arbeid, bestrijden van schijnhuwelijken, de verplichting to het verraden van irreguliere migranten, uitsluiting van mensen zonder papieren tot enige sociale integratie strategie, beperking van toegang tot basis sociale rechten, enz.
De Richtlijn 2002/90/EC behoort tot de maatregelen om mensen zonder papieren te bestrijden die al in een EU land zijn en ook degene die een EU land proberen binnen te komen. De bijzonderheid van deze richtlijn is dat ze niet direct mensen zonder papieren viseert, maar eerder elke persoon of instelling die profiteert van deze irreguliere migranten of elke persoon of instelling die een irreguliere migrant helpt om in een EU land te verblijven, binnen te komen of door te trekken.
